De Kleine Buffett – Zijn Beleggingsfilosofie Samengevat [Samenvatting]

Je bent het vast met me eens dat Warren Buffett één van de grootste beleggers aller tijden is, van het beleggen van zijn inkomen van een krantenwijk tot rijkste persoon ter wereld. Dat is niet iets wat iedereen kan doen...

Toch zegt Buffett zelf dat veel kennis (over beleggen) te verkrijgen is door veel te lezen, maar wie heeft daar nu alle tijd voor? Vandaar dat je hier de samenvatting leest van het boek: ‘De Kleine Buffett’ van Patrick Beijersbergen.

Hieronder volgen de lessen van het boek over de beleggingsfilosofie van misschien wel de bekendste belegger aller tijden.

boek-de-kleine-beijersbergen

De op één na belangrijkste man in het leven van Warren Buffett.
Dit boek begint over de leermeester van Warren Buffett, niemand minder dan Benjamin Graham. Hij heeft meerdere klassiekers over beleggen geschreven, zoals 'The Intelligent Investor' en 'Security Analysis' en gaf les aan de Columbia-universiteit.

Ik zal niet te diep ingaan op het leven van Graham, maar vooral over zijn beleggingsideeën. Zoals zijn quote hieronder al mooi weggeeft was Graham een man die zijn mouwen opstroopte en een bedrijf volledig doorgrondde. Wat leerde Buffett van hem dat wij ook kunnen toepassen?

quote-intelligente-belegger

Margin of safety

Dit is het verschil tussen de intrinsieke waarde van een aandeel en de prijs van een aandeel. Dus het verschil tussen wat een aandeel echt waard is en de prijs is als we het nu op de markt kopen. Deze marge bied je als belegger een bepaalde mate van veiligheid, mocht je berekening van de intrinsieke waarde niet kloppend zijn. Graham wist als geen ander dat aandelenkoersen fluctueren, maar dat de waarde van een aandeel niet evenveel mee hoeft te bewegen.

Hierdoor zouden er dus marges kunnen ontstaan tussen de waarde en de prijs, hoe groter de waarde in verhouding met de prijs van het aandeel, hoe ‘veiliger’ volgens Graham. Dit fenomeen waarbij de prijs van een aandeel soms niets te maken heeft met de werkelijkheid wordt door Graham beschreven als Mister Market, een fictief personage die dagelijks met andere prijzen aandelen verhandelt.

mr-market-graham

Mister Market staat aan je deur, wat doe je?
Aandelen van Royal Dutch Shell zijn op 8 Juli te koop voor 24 euro per aandeel, dus dat is wat Mister Market ons vraagt voor zijn aandelen. Je berekent een intrinsieke waarde van 14 euro voor het aandeel, aanzienlijk minder dan wat deze meneer aan je deur vraagt.

Wat nu? Volgens Graham zou je Mister Market nu de deur moeten wijzen en pas van hem moeten kopen wanneer dit verschil aanzienlijk positiever is geworden, dus wanneer de intrinsieke waarde ver genoeg boven de prijs uitsteekt. Dit voorbeeld leert ons ook over het hebben van geduld, wacht tot hij terugkomt met een beter bod.

De intrinsieke waarde berekening is overigens niet simpel en kan bij iedereen verschillen, toch hebben intrinsieke waardes één ding overeen; het wordt berekend door te kijken naar prestaties in het verleden. Het verleden is dus een soort projectie van de toekomst, hoe het wordt geprojecteerd naar de toekomst is alleen verschillend.

De Graham formule

Graham was van mening dat een belegger een bedrijf volledig moest doorgronden, om zo te kijken naar wat de echte waarde ervan is. Omdat dit veel tijd vergt bedacht hij een soort filter dat je makkelijk toe kon passen op de markt om op een snelle manier de koopjes verder te kunnen analyseren op hun echte waarde.

Hou er dus rekening mee dat de we hierbij nog niet alles weten, denk aan de risico’s dat een bedrijf heeft vanwege schulden, concurrentie enzovoorts. We weten dus alleen of de prijs in verhouding tot de winsten niet te duur zijn, maar telt de winst van bedrijf X eigenlijk evenveel als die van bedrijf Y? Deze filter wordt nu ook wel het getal van Graham genoemd.

Goed, waaruit bestaat deze filter?
Deze filter kijkt naar 2 waarden; de boekwaarde per aandeel en de koerswinstverhouding per aandeel. De koerswinstverhouding is de verhouding van de prijs van het aandeel ten opzichte van de jaarlijkse nettowinst per aandeel. De boekwaarde is simpelweg de waarde waarvoor bezittingen op de balans van een bedrijf staan genoteerd, dit is wat je overhoudt bij liquidatie van de onderneming. Dus wat blijft er over als het bedrijft stopt met bestaan en volledig verkocht is.

De juiste ratio’s voor een aandeel
Het komt erop neer dat de prijs van een aandeel niet meer dan 1,5 keer de meest recente boekwaarde per aandeel mag zijn en niet meer dan een koerswinstverhouding van 15 mag hebben.

Het gaat bij deze vuistregel alleen wel om de combinatie; de som van deze twee mag dus niet hoger uitkomen dan 22,5.

Hoe passen we deze vuistregel/filter toe op een aandeel?

De Graham formule gaat als volgt:

formule-van-graham

Nu is deze formule niet bedoeld om wiskundige kennis te testen, maar om betere beleggers van ons te maken. Er zal dus zal niet te veel aandacht aan worden besteed. Toch valt het volgende te vertellen over de formule: de formule zou een niet zo gedetailleerde intrinsieke waarde van een aandeel kunnen weergeven.

De Graham formule in werking
Stel, Shell heeft een winst van 0,58 euro per aandeel en een boekwaarde per aandeel van 21,45. Dit zou berekend worden als volgt: 22,5*0,58*21,45 = 279,92 afgerond op 2 decimalen. De wortel hiervan geeft een Graham nummer van 16,73.

Stel dat de prijs van het aandeel 24 is, dit zou betekenen dat je volgens het Graham nummer het aandeel niet verder zou hoeven te analyseren. Zou de prijs van het aandeel zich ver onder de 16,73 bevinden, dan zou het aandeel waardig zijn om dieper in te gronden. Let op! Dit houdt geen rekening met de kwaliteit van het bedrijf. Pas ook op dat dit getal varieert per dag, het opnieuw berekenen in de zoveel tijd is dus aan te raden.

Efficiënte markt hypothese

Dit alles, dat de waarde en prijs van een aandeel verschilt, gaat in tegen de Efficiënte Markt Hypothese. Een hypothese die stelt dat beleggers de markt niet kunnen verslaan, doordat alle informatie bij iedereen binnen no-time bekend is waardoor prijzen dus altijd kloppen.

Ondanks dit was Graham het eens met deze hypothese, althans hij dacht toen hij ouder was dat het niet meer mogelijk was om de markt te verslaan. Desondanks hebben verschillende beleggers, waaronder dus Buffett, keer op keer laten zien de markt te hebben verslaan. Hieronder zitten veel volgelingen van Graham, of in iedeer geval zijn denkwijze over aandelen.

Buffett vergeleek dit prachtig met een muntworp.
Wanneer je een grote groep mensen hebt die juist gokt dat een munt die honderd keer geworpen een bepaald aantal keer op kop land heeft een klein deel hierin correct gegokt. Dit komt door de grootte van de groep in een onderzoek, dus slechts sommigen hebben het geluk om het goed te gokken.

Buffett, daarentegen voegde hieraan toe dat als het gaat over beleggen deze groep die het goed heeft vrijwel volledig bestaat uit mensen die het ‘gok’ kunstje van dezelfde man hebben geleerd, Benjamin Graham. Dit zou moeten laten zien dat de denkwijze van Graham werkt, of in ieder geval werkte!

Van Graham naar Buffett

Er zijn enkele grote verschillen tussen de beleggingswijze van Buffett en Graham. Zo kijkt Buffett meer naar kwaliteit. Aangezien het voor de beginnende belegger moeilijk is een (juiste) mening te vormen over de kwaliteit van een bedrijf, bespreek ik vooral de methodes die op een objectieve manier kwaliteit kunnen meten.

kwalitieve-bedrijven-vinden

Hoewel Buffett een groot deel van zijn succes te danken heeft aan Benjamin Graham verschilt Buffett wel enigszins in zijn benadering. Zo is de manier van Graham heel kwantitatief, getallen zijn de leidraad, maar bij Buffett komt kwaliteit meer naar voren.

Zo leerde Graham zijn volgeling dat hij bij zijn beleggingen 1 dollar wilde kopen door 0,70 dollar te betalen. Buffett daarentegen, zou graag 1 mooie dollar willen kopen door net iets meer dan 0,70 dollar te betalen. Let wel op, elk bedrijf is anders en zelfs Buffett volgt niet altijd zijn eigen regels. Dit kan Buffet zich permitteren aangezien hij al jaren aan ervaring heeft, voor een beginner is het aan te raden om bij de basics te beginnen, daar ga je nu over lezen.

kwalitieve-aandelen

De slotgracht

slotgracht

Een bedrijf moet een bepaald product of een bepaalde dienst voor een lange tijd kunnen blijven aanbieden en het marktaandeel kunnen vasthouden. Dit doet het door middel van een beschermingsconstructie, ofwel slotgracht.

Hoe breder of dieper de slotgracht, hoe beter het bedrijf haar marktaandeel kan beschermen. Een slotgracht kan op verschillende dingen wijzen.

Zo kan het een patent zijn op het maken van een bepaald product; producenten van medicijnen kunnen hun goederen vaak verkopen zonder dat er concurrentie mag toetreden in de markt. Het kan ook een merk zijn; zo zijn er veel consumenten die geen andere cola willen dan die van Coca-Cola, het is immers de lekkerste cola toch?

Management

Maakt het management de juiste beslissingen met de middelen die zij hebben en brengen zij de resultaten van hun beslissingen eerlijk naar buiten. Het is aan te raden om te kijken naar hoe het jaarverslag is opgesteld, is het één al reclame? Dan duidt dat volgens Buffett erop dat het management niet eerlijk genoeg is naar haar aandeelhouders.

Zoals je hebt gemerkt zijn de twee bovengenoemde maatregels erg subjectief en niet zomaar toe te passen voor de beginnende of de onervaren belegger. Hierom zijn er kwantitatieve beleggingsmanieren, toegepast door Buffett, die bij de beoordeling van de kwaliteit kunnen helpen zonder het al te subjectief te maken.

Voldoet het bedrijf aan haar verplichtingen?
Hierbij kijken we naar de schulden van het bedrijf, zowel de kortlopende schulden, als de langlopende schulden.

schulden

De kortlopende schulden
Hoe kunnen we de kortlopende schulden berekenen? Hierin kijken we naar de current ratio. Deze ratio laat zien hoe goed het bedrijf aan haar betalingsverplichtingen in de komende 12 maanden kan voldoen.

Dit bereken we door de vlottende activa, middelen die slechts één productieproces meegaan, te delen door de kortlopende schulden. Dit is te vinden op de balans die wordt gegeven in het jaarverslag van een onderneming. Warren Buffet ziet de current ratio graag boven de 1,5.

Dit houdt in dat een onderneming in de komende 12 maanden aanzienlijk meer middelen ter beschikking heeft dan dat er schulden betaald moeten worden in dat jaar.

De langlopende schulden
De totale (kortlopende en langlopende) schulden berekenen we op een andere manier. Dit gaat door de schulden te delen door het eigen vermogen.

Deze ratio (debt to equity ratio in het Engels), heeft Warren Buffett het liefst heeft onder de 50%, al verschilt het wel enigszins per sector. De schulden en het eigen vermogen zijn te vinden door een kijk te nemen op de balans van een bedrijf, te vinden in het jaarverslag. De schulden t.o.v. het eigen vermogen toont ons zowel het risico dat het bedrijf loopt als het hefboomeffect.

Zo zal een bedrijf met een hogere ratio meer risico lopen en daardoor volgens Buffett onzekerder zijn.

Ondanks dat risico heeft het ook voordelen, zo zal een bedrijf met relatief meer schulden meer kunnen profiteren van een groeiende economie. Waarom wil Buffett dit dan onder de 50%? Dit is doordat Buffett een aandeel zo lang mogelijk vast wil houden, onder andere omdat het lang kan duren voordat de prijs van een aandeel richting de intrinsieke waarde stijgt.

geduld-beleggen

Het boek
Wil je toch meer te weten te komen over zijn denkwijze dan is het boek een echte aanrader. Zo gaat het onder meer over Berkshire Hathaway, het bedrijf dat Buffett heeft opgewerkt van textielbedrijfje naar het miljardenbedrijf dat het nu is. Ook wordt verteld waarom Buffett niet altijd uit een aandeel stapt, ondanks dat de intrinsieke waarde minder is dan de prijs. De beste feitjes komen aan de orde, dus ga het lezen als je jouw beleggingskennis wilt vergroten. Of zoals Buffett zou zeggen: “Read 500 pages every day. That's how knowledge works. It builds up like compound interest”.