The Dhandho Investor – Mohnish Pabrai [Samenvatting]

Je zal vast vaker gelezen hebben over de successen van Warren Buffett. Zo wordt zijn manier van beleggen (waardebeleggen) regelmatig besproken. Helaas laat dit slechts één manier van beleggen zien. Van een man die misschien wel enorm veel geluk heeft gehad, of enorm goede vaardigheden heeft die jij en ik niet noodzakelijk bezitten.

Vandaar dat het boek ‘The Dhandho investor’ zo waardevol is. Het laat het de successen zien die Mohnish Pabrai (en vele anderen) behaald hebben door zich te houden aan negen principes van waardebeleggen. Deze principes komen voort uit de beleggingsstijl van niemand minder dan Warren Buffett en Charlie Munger.

Hieronder volgen deze lessen uit het boek.

The-dhandho-investor-samenvatting

Een dure lunch

Het boek ‘The Dhandho Investor – The Low-Risk Value Method to High Returns’ vertelt de beleggingswijze van niemand minder dan Mohnish Pabrai. Een belegger die met zijn fonds van 2000-2013 zo’n 1103% beter presteerde dan de S&P 500.

Het verhaal gaat niet alleen over zijn successen, maar juist over hoe andere bekende beleggers en ondernemers op een vergelijkbare manier hun vermogen hebben vergaard. De belangrijkste figuur tussen al deze mensen is volgens Mohnish niemand minder dan Warren Buffett. Zo geeft Mohnish toe dat hij zijn manier van beleggen te danken heeft aan Buffett.

Het grootste bewijs hiervan is toch wel het feit dat hij een bedrag van $650,000 over had om met hem te kunnen lunchen…

Goed, wat is precies de manier van beleggen die Mohnish met zoveel succes heeft toegepast? En hem zover heeft gekregen om dit te betalen voor een lunch?

De negen principes van succesvol beleggen

Mohnish, net als Warren Buffett, noemt zichzelf een waarde belegger. Waarde beleggen is het kopen van aandelen van bedrijven wiens waarde hoger is dan de prijs op het moment van aankopen.

In het boek worden negen principes besproken die hij (Mohnish) gebruikt in zijn beleggingen. Deze principes hebben allemaal te maken met de onderliggende gedachte die we in het gehele boek terugvinden, het behalen van een hoog rendement met een zo laag mogelijk risico!

Hieronder volgen deze principes:

Koop een bestaand bedrijf.
Het kopen van aandelen van een bestaand bedrijf is volgens Mohnish veel minder risicovol dan het starten van je eigen onderneming. Zo is er vaak een enorm bedrag benodigd om je eigen onderneming te starten, en daarmee loop je dus ook een enorm risico. Niet te vergeten dat er vaak enorm veel tijd en energie gaat in zo’n onderneming.

Mocht hier een gebrek aan zijn, dan ben je in de werkelijkheid vaak de pineut.

Ook vertelt hij dat er genoeg bewijs is dat aantoont dat aandelen het op de lange termijn simpelweg beter doen dan andere beleggingsvormen. En dat het nu makkelijker dan ooit is om overal ter wereld aandelen te kopen voor zeer lage kosten.

Volgens hem is het bezitten van aandelen van bestaande bedrijven DE manier om vermogen op te bouwen.

Koop simpele bedrijven in een industrie die zeer langzaam verandert.
Pabrai blijft erop hameren dat we simpele bedrijven moeten aanschaffen. De reden is simpel. Het berekenen van de waarde van een bedrijf is heel erg lastig, zo moet je de toekomstige inkomsten kunnen berekenen. De waarde kan vaak met enige zekerheid in een bepaald gebied worden geplaatst. Bijvoorbeeld een waarde van $5-$10.

Door dit alleen uit te voeren bij simpele bedrijven, waarbij we weinig veranderingen verwachten in de toekomst, houden we dit gebied zo klein mogelijk!

Een simpel bedrijf is dus niks meer dan een bedrijf waarbij je een goed beeld hebt van de omzet, de kosten en natuurlijk de winst. Hierdoor is er met meer zekerheid een schatting te maken van de waarde van een bedrijf.

Koop ondernemingen in moeilijkheden, in een industrie vol moeilijkheden.
Wanneer een bedrijf in moeilijkheden is, dan keldert de prijs van het aandeel vrijwel altijd. Dit resulteert volgens de auteur vaak in ‘koopjes’. Waarbij een belegger een aandeel kan kopen waarvan de waarde ver uitsteekt boven de prijs. Waarom gebeurt dit?

De auteur claimt dat de aandelenmarkten niet altijd efficiënt zijn. Zo zouden beleggers soms overdreven reageren op goed of slecht nieuws. Dit zorgt ervoor dat de prijs niet altijd identiek is aan de waarde van het bedrijf.

Oftewel, er kan geprofiteerd worden wanneer de prijs lager is dan de waarde van de onderneming. Dit is dus vooral bij ondernemingen in moeilijkheden, omdat hier vaak de meest overdreven koersreacties plaatsvinden.

Koop ondernemingen met een duurzaam competitief voordeel, oftewel ‘slotgracht’.
Zo’n duurzaam competitief voordeel is niks anders dan een manier waarop een bedrijf haar winstgevendheid/marktaandeel beschermt tegen de competitie, die erop uit is om dit te verkrijgen.

Hierom wordt er in het boek ook de vergelijking gemaakt met de slotgracht van een kasteel.

Hoe groter de slotgracht, ofwel het duurzame voordeel, hoe moeilijker het is voor de competitie om een marktaandeel te veroveren.

Hoe vinden we een onderneming met zo’n voordeel?
Wel, Mohnish kijkt voornamelijk naar the return on invested capital, oftewel, het rendement op het geïnvesteerd vermogen.

Mijn samenvatting is niet gemaakt met de intentie om te leren hoe je dit berekent en waar het uit bestaat, maar juist wat Mohnish met deze cijfers doet. Mocht je dit toch willen weten, hier vind je de uitleg:

Mohnish zoekt voor deze bedrijven met een relatief hoog rendement op geïnvesteerd kapitaal hebben, omdat deze vaak een duurzaam competitief voordeel hebben. Immers, als een bedrijf meer verdient op haar geïnvesteerde vermogen dan de concurrentie, dan is het lastig om van zo’n bedrijf een marktaandeel te verkrijgen.

Beleg veel vermogen wanneer de kansen zeer gunstig zijn.
De kans dat je een bedrijf vindt die aan al de voorgaande eisen (en komende vier) voldoet is niet enorm. Daarom zegt de auteur dat wanneer zo’n zeer gunstige kans zich voordoet, je niet bang moet zijn om hier veel vermogen in te beleggen.

Koop met arbitrage.
Met arbitrage wordt normaal gesproken gedoeld op het profiteren van prijsverschillen in identieke producten. Bijvoorbeeld het doorverkopen van goud met een lagere goudprijs in Londen naar kopers in New York, waar de goudprijs dan hoger zou zijn. Dit soort arbitrage verdwijnen vaak na een zeer korte periode.

Mohnish doelt op een andere soort arbitrage. Hij doelt op ‘Dhandho arbitrage’, een zelfbedachte variant dus. Het lijkt erg op de slotgracht besproken bij punt vier. Mohnish voegt hieraan toe dat zo’n slotgracht ervoor zorgt dat een bedrijf aan abnormaal hoge winst kan behalen. Dit is vaak voor een gelimiteerde periode.

Het verschil met gewone arbitrage is dat deze periode van abnormale winsten vaak langer is dan bij ‘gewone’ arbitrage.

Daarom is Mohnish van mening dat het voornamelijk het slimste is om in dit soort bedrijven te beleggen in onzekere tijden. Omdat je net zoals bij gewone arbitrage, producten (in dit geval een aandeel) koopt op de financiële markt waarbij je ze met vrij weinig risico voor een hoog rendement weer kunt verkopen.

Koop bedrijven die enorm zijn ondergewaardeerd ten opzichte van hun waarde.
Wanneer je de waarde van een bedrijf hebt berekend, dan zou deze zo ver mogelijk moeten afstaan van de prijs, in positieve zin natuurlijk. Dit moet gebeuren op een zo voorzichtig mogelijke manier.

Waarom, vraag je jezelf dan af?
Wel, mocht het zo zijn dat je berekening niet volledig klopt, of dat de toekomst er toch minder rooskleurig uit blijkt te zien. Dan heb je door in eerste instantie een zo groot mogelijk marge aan te houden, een veel grotere vorm van zekerheid wat betreft een goed rendement!

Mocht je nieuwsgierig zijn naar hoe Warren Buffett, en dus ook Mohnish Pabrai, zo’n intrinsieke waarde berekent.

Zoek naar bedrijven met een laag risico, maar een grote hoeveelheid onzekerheid.
Beleggers verwarren risico vaak met onzekerheid, hiervan zou je kunnen profiteren. Zo worden aandelen van bedrijven met veel onzekerheid vaak simpelweg gedumpt, waardoor de prijs zakt.

Wanneer je er zeker van bent dat een bedrijf een klein risico heeft, maar dat onzekerheid de koers immens drukt, dan zou je hiervan kunnen profiteren. Mits het aandeel natuurlijk aan alle andere punten voldoet, zoals dat ze ondergewaardeerd zijn en je het bedrijf erachter begrijpt.

Wanneer je merkt dat beleggers, en waarschijnlijk vele mediaplatformen, onzekerheid en risico door elkaar halen, dan zou je dus kun profiteren.

Dit doe je door aandelen aan te schaffen van bedrijven met een laag risico en een grote kans op een hoog rendement.

Je kunt beter beleggen in bedrijven die goed zijn in namaken/kopiëren dan in bedrijven die veel innoveren.
Innoveren komt veelal met veel kosten en vergt de nodige tijd. Daarnaast is het vaak nog maar de vraag of een nieuw product of dienst aan gaat slaan. Om deze reden kiest Mohnish vooral voor bedrijven die goed andere producten of diensten kunnen namaken.

Dit is omdat dit soort bedrijven zichzelf vaak al in het verleden hebben bewezen door andere producten te kopiëren. Waarbij innovatieve bedrijven vooral een risico vormen, het is immers een groot risico om veel geld in iets te stoppen waarvan de kansen op succes onduidelijk zijn.

Over het boek: The Dhandho Investor - The Low-Risk Value Method to High Returns

Ik heb al meerdere boeken gelezen over Warren Buffett. Deze boeken vertellen veelal over de successen van Buffett en hoe hij deze bereikt heeft. Het nadeel hiervan is dat het niet meteen bewijst dat deze methode van waardebeleggen werkt, zo laat het slechts het rendement van één belegger zien. Een belegger, die misschien wel erg veel geluk of enorm goede vaardigheden kan hebben.

Daarom spreekt dit boek mij zo aan. Het toont mij vooral dat de methode van waardebeleggen, gebruikt door o.a. Buffett en Pabrai, door allerlei mensen succesvol toegepast kan worden.

Nu moet ik het natuurlijk niet te makkelijk laten klinken. Er gaat nog steeds een enorme hoeveelheid tijd aan vooraf om dit succesvol te kunnen toepassen, maar toch. Het is mooi om te zien dat deze succesvolle formule niet uit geluk blijkt te bestaan, maar ook door andere beleggers met groots succes is toegepast.

Dit gaat perfect samen met Mohnish zijn geweldige schrijfstijl. Zo wordt er regelmatig op grappige wijze een historisch voorbeeld gebruikt, wat zorgt voor een leesbaar boek. Vooral voor ‘saaie’ beleggers zoals ik die zich meer willen verdiepen in waardebeleggen is het ideaal!